Nieuniknione osiadanie budynku w gruncie oraz zjawisko skurczu betonu zmusza do podziału budynków z prefabrykatów na poszczególne segmenty za pomocą szczelin dylatacyjnych, przebiegających przez cały budynek. W budynkach murowanych zaprawa tężeje powoli. Nawet przy nierównomiernym osiadaniu ściany nie pękają dzięki elastyczności zaprawy w spoinach. Budynki z prefabrykatów żelbetowych powinny być sztywne i w razie braku dostatecznej liczby dylatacji często występują pęknięcia złączy, a nawet i elementów. Odstęp szwów dylatacyjnych zależy od konstrukcji budynku, materiału z którego wykonuje się ścianę zewnętrzną, oraz wahań temperatury zewnętrznej. Maksymalne odstępy dylatacji przy wysokości kondygnacji 5 m powinny wynosić 70 mm, a przy wysokości kondygnacji 3 m - 60 m. Konstrukcje dachowe narażone są na dużo większe wahania temperatury. Latem nagrzewają się one nawet do 400C, a zimą temperatura ich spada niekiedy do - 40°C; z tego względu stropodachy należy dylatować minimum co 20 m, wentylowane - co 30 m, dachy nie ocieplone też co 20 m.